عالی!خیلی خوبخوبمتوسطضعیف

امتیاز: 5 / 5 (1 رای)

• رضا شعباني

بخش چهارم

یك ساعت مانده به آغاز بازي، استرس و نگراني در چهره تك‌تك بازيكنان موج مي‌زد. سرمربي مدام سعي مي‌كرد به بازيكنان روحيه دهد: ”گچساران را مي‌توانيد شكست دهيد، فقط بايد از ضدحملات غافل نشويد. ميثم بايد زودتر به دفاع برگردد و در كارهاي دفاعي هم تيم را ياري دهد. ميلاد حواست به بازيكن شماره هشت گچساران باشد، او همواره سعي در فريب داور دارد تا بتواند يك بازيكن از تيم ما را با كارت قرمز مواجه سازد“.
اكبر عربدوست در فاصله‌اي كه از فروانيه عازم شهر قادسيه بوديم در اتوبوس اين حرفها را به شاگردانش مي‌گفت. بازيكنان بي‌توجه به مناظر طول مسير، چشم به دهان مربيشان دوخته بودند. عربدوست از تيم گچساران شناخت كافي داشت و شايد تأكيد او به بازيكنانش، انتقام مسابقات ليگ برتر باشگاههاي كشور بود كه در آن، تيم گچساران كاپ قهرماني را از آن خود كرده بود. عربدوست از يك طرف درصدد انتقام ليگ برتر بود و از سوي ديگر، حضور در مرحله فينال، چون در اين مرحله خواه ناخواه يكي از عناوين اول يا دومي نصيب يارانش مي‌شد.
مقابل استخر شلوغ‌تر از روزهاي قبل بود كه ”ابوفهد“ يكي از مسئولان استخر قادسيه آغاز مسابقات اسكواش جام باشگاههاي آسيا در جوار استخر قادسيه را عامل همين شلوغي عنوان كرد.
وحيد مرادي، رئيس فدراسيون شناي ايران علي‌رغم اينكه در مراسم افتتاحيه نبود، زودتر از بازيكنان به تماشاي بازيهاي روز چهارم آمده بود و در جايگاه ويژه با خسرو اميني (نايب‌رئيس جهاني واترپلو) مشغول گفت‌وگو بود. عربدوست، فاطمي را به رئيس فدراسيون شنا معرفي كرد تا تعداد تماشاگران ايراني حاضر در جايگاه ويژه به عدد سه ارتقا يابد.
داوران مصري و كويتي قضاوت بازي ايرانيان را برعهده داشتند. بازيكنان دو تيم قبل از اينكه مجري استخر آنها را به تماشاگران معرفي كند، دور هم حلقه اتحاد زدند و سه بار با فرياد ايران، اتحاد خود را به رخ تماشاگران استخر كشاندند.
در اين بازي تيم زنجان علي‌رغم تلاشهاي فراواني كه در پريودهاي سوم و چهارم متحمل شد از عهده تيم گچساران برنيامد و با اختلاف كم بازي را به رقيب واگذار كرد.
عربدوست بعد از خاتمه بازي هيچ نگفت و به جايگاه تماشاگران آمد تا بازي دو تيم عربستاني را شاهد باشد كه بايستي در بازي آينده با يكي از آنها روبه‌رو مي‌شد.
فاطمي و مظفري‌تبار بعد از خاتمه بازي به ميان بازيكنان آمدند و به آنها دلداري دادند كه ورزش چيزي جز برد و باخت نيست و بايستي يكي از طرفين مغلوب از زمين خارج شود.
فاطمي بازيكنان را دور خود جمع كرد و براي آنها از بازي جوانمردانه سخن گفت: ”بازي جوانمردانه از كسب نتيجه هم مطلوب‌تر است. همان كاري كه شما امروز انجام داديد. هنوز فرصتها تمام نشده و شما يك بار ديگر فرصت داريد، عنوان سومي را از آن خود كنيد“.
مظفري‌تبار هم از بازيكنان خواست:”بازي امروز را فراموش كنند و تمام حواس خود را به بازي فردا معطوف كنند“.
بعد از اينكه مظفري‌تبار صحبتش با بازيكنان تمام شد، سراغم آمد و به شوخي از من خواست در گزارش سفر از او هم مطلب بنويسم وگرنه در ايران سر و كارم با حراستيهاست!
نيم ساعت انتظار به سر آمد و بازيكنان سعودي براي ورود به استخر آماده شدند. آنها برخلاف بازيكنان ايراني حلقه اتحاد تشكيل ندادند و تنها به دست دادن اكتفا كردند و تيم الاهلي علي‌رغم شايستگيهاي فراواني كه در اين بازي از خود نشان داد، مغلوب ديگر تيم هموطنش شد و همانند تيم زنجان از صعود به مرحله فينال بازماند و به مرحله رده‌بندي راه يافت. حالا بازيكنان زنجان و الاهلي حواسشان به يكديگر بود و كاملاً همديگر را برانداز مي‌كردند كه آيا مي‌توانند از سد يكديگر عبور كنند يا نه؟
باز هم سكوت بود و سكوت. در اتوبوس كسي حال و حوصله حرف زدن نداشت. تيم زنجان عناوين پنجمين دوره مسابقات را از دست داده و چاره‌اي نداشت جز اينكه فردا تيم الاهلي را شكست دهد. شام در فضاي ساكت و آرام هتل سرو شد و بازيكنان بدون خداحافظي از همديگر به اتاقهاي دو نفره‌شان پناه بردند. مربيان در يك اتاق گرد هم آمدند تا فكري براي بازي فردا كنند. بالاخره تصميم بر اين شد اكبرنژاد، جلالي‌اقدم، فاضلي، افشاري، خاني، رسولي و محمدي از ابتدا در تركيب تيم قرار گيرند. صبح كه بازيكنان جهت انجام تمرينات سبك عازم شهر قادسيه شدند، به اتفاق شيخ‌رضا سري به سواحل نيلگون خليج‌فارس، محل ماهيگيري در شهر سالميه زديم. هرچند صيادان به قدري از ساحل دور بودند كه با چشم غيرمسلح قادر به تشخيص نبودند ولي طبق حرفهاي راهنمايان، ماهيگيري در كشور كويت كاملاً صنعتي است و هيچكس به صورت انفرادي به صيد ماهي نمي‌پردازد. به اين صورت كه ماهيگيران توسط كشتيهاي بزرگ به وسط خليج‌ مي‌روند و در آنجا اقدام به صيد ماهي مي‌كنند.
ماهيگيران اين كشور همگي كارگران مهاجر هستند كه در برخي فصول در گرماي 60 درجه سانتيگراد هم مجبورند به ماهيگيري بپردازند. كويتيها هيچ‌گاه خود اقدام به ماهيگيري نمي‌كنند. آنها با خريد كشتيهاي بزرگ 100 الي 150 نفري كارگران مهاجر را اجير مي‌كنند تا برايشان ماهي صيد كنند.
ماهي و گوشت قرمز قوت اصلي مردم اين كشور است كه بايستي در دو وعده غذايي ناهار و شام در كنار سفره باشد. ارزش گوشت مرغ يك پله پايين‌تر از ماهي و گوشت قرمز است و بعد از آنها ميگو و خرچنگ از اهميت بالايي برخوردار است. شايد شنيدن نام خرچنگ به مذاقتان خوش نيايد ولي ما كه اشتباهي به جاي ميگو آن را سرو كرديم، بدمان نيامد. هرچند بعد از دو ساعت متوجه اشتباه خود در آخرين ضيافت شامي كه باشگاه القادسيه تدارك ديده بود، شديم.
از ميان مواد غذايي فوق تنها ماهي و خرچنگ تعلق به اين كشور دارد و بقيه وارداتي است. در كويت همه اجناس چه خوراكي و چه غيرخوراكي همگي وارداتي هستند و اين كشور هيچ‌گونه صنايع توليدي كه مخصوص اين كشور باشد ندارد. حتي كارخانه كبريت‌سازي در اين كشور وجود ندارد و همواره بهترين اجناس مارك‌دار كشورهاي مختلف در اين كشور مصرف مي‌شود. گلهاي طبيعي و نوشابه‌هاي گازدار و زيتون و زعفران تنها محصولات ايراني بودند كه در مراكز خريد اين كشور به چشم مي‌خورد. شايد بتوان گفت كويت صرفاً يك كشور مصرف‌كننده است كه توليد و تلاش در آن مفهومي ندارد.
در اين كشور سايه دولت بر بالاي سر مردم هيچ‌گاه احساس نمي‌شود و به گفته شيخ‌رضا مردم كاري به دولت و نظام سياسي اين كشور ندارند. دولت تنها با خدماتي كه به مردم ارائه مي‌دهد حضورش در جامعه و خانواده احساس مي‌شود. شايد در اين كشور ديواري بين دولت و ملت وجود دارد كه مردم هيچ‌گاه دولت را نمي‌بينند ولي در عوض دولت تمام كاستيها و ضعفهاي ملت را مي‌بينند و بلافاصله درصدد رفع آنها برمي‌آيد. در اين كشور مردم بابت هزينه تلفن ثابت، آب، برق، گاز و حمل و نقل عمومي (اتوبوس شهري) بهايي نمي‌پردازند و دولت وظيفه دارد همه اينها را رايگان در اختيار مردم قرار دهد.
بعد از اينكه از قدم زدن در كنار ساحل خسته شديم راه هتل را پيش گرفتيم. پس از سه ساعت استراحت براي‌آخرين بار رهسپار استخر قادسيه شديم تا شاهد مسابقات روز اختتاميه باشيم. تيمهاي راه و ترابري زنجان و الاهلي عربستان محكوم به انجام برگزاري ديدار رده‌بندي بودند.
تيم زنجان از همان ابتدا بي‌انگيزه مقابل حريفش ظاهر شد به‌گونه‌اي كه در همان پريود اول، چهار بار دروازه‌اش فروريخت. در پريودهاي بعدي تيم زنجان نتوانست كاري از پيش ببرد و در نهايت با هفت، اختلاف گل، بازي را به الاهلي واگذار كرد تا وداع و خاطره تلخي از پنجمين دوره مسابقات جام باشگاههاي آسيا را در كارنامه‌اش ثبت كند. در مراسم اختتاميه سالن مملو از تماشاگران ايراني مقيم كويت بود كه براي تشويق تيمهاي زنجان و گچساران آمده بودند. در ابتداي پريود اول، تماشاگران با فريادهاي ايران، ايران به كمك تيم زنجان آمدند ولي عدم كسب نتيجه لازم از سوي بازيكنان زنجاني باعث شد آنها انرژي خود را براي بازي فينال ذخيره كنند.
در بازي فينال ديگر نماينده ايران (گچساران) در ميان فريادهاي ممتد ايران، ايران تماشاگران برابر الاتحاد عربستان صف‌آرايي كرد. تيم گچساران پريود اول مزد تشويقهاي تماشاگران را داد ولي در پريودهاي بعدي رقيب با زدن گلهاي متوالي فاصله‌اش را با آنها بيشتر كرد. وقتي ايرانيهاي مقيم كويت از تيم گچساران نااميد شدند با فريادهاي انرژي هسته‌اي حق مسلم ماست لنز دوربينهاي شبكه‌هاي ماهواره‌اي را به جايگاه تماشاگران معطوف كردند. اين شعار تا پايان پريود چهارم يك‌صدا در استخر قادسيه شنيده مي‌شد. بعد هم نوبت توزيع جوايز رسيد كه با دست رؤساي فدراسيون ايران، كويت و عربستان در اختيار بازيكنان قرار گرفت. تيم الاتحاد كاپ قهرماني را بالاي سر برد، گچساران به كاپ نايب‌قهرماني رسيد و الاهلي هم به كاپ سومي. بعد از مراسم اختتاميه نيز همه تيمها به ضيافت شامي كه در هتل نخل شهر ”سلوي“ توسط باشگاه القادسيه تدارك ديده شده بود رفتند. ابتدا فكر مي‌كرديم ميهمان سفير ايران در كويت هستيم ولي بعد از نيم ساعت كه ساير تيمها هم به ما پيوستند متوجه اشتباه خود شديم. در مدت هشت روزي كه ميهمان اين كشور بوديم سفير ايران نه به ديدنمان آمد نه به تماشاي بازيها. فرداي آن روز فرصتي بود تا هركس كه از خريد سوغات جا مانده، سري به شهرهاي كويت بزند تا با چمدانهاي سنگين و پر به ايران بازگردد. هواپيما با نيم ساعت تأخير، ساعت 11 بر فراز خليج‌فارس اوج گرفت هرچند كه گوينده هواپيما و نقشه‌هايي كه در مانيتور صندليها به نمايش درمي‌آمد نام آن را خليج‌العربيه مي‌خواندند!